Pozwól sercu raz
jeszcze zakwitn±ć
Co¶ wzruszyło mnie dzisiaj ogromnie,
gdy ujrzałem w jesiennym ogrodzie,
ten krzew róży czerwonej przed domem,
koło płotu, przy samej drodze.
Ku końcowi listopad się zbliża
i przyroda już cała zamiera,
a ta róża - p±ki wypuszcza.
Już je nawet odważnie otwiera!
Jakże silna jest jej wola życia!
Choć czas kwiatu skończył się w lecie,
to próbuje znowu zakwitn±ć,
pragnie pokryć się.... nowym kwieciem.
Tu refleksja taka się budzi,
i t± my¶l± w głowie za¶wita,
pozwól sercu swojemu raz jeszcze
jak ta róża, na nowo zakwitać.
Eryk Maver
Ery